Poniedziałek bardzo randomowy

Hejka hej ^^.

Poniedziałek jest właściwie we wtorek, ale tym razem mam naprawdę dobre wytłumaczenie. Otóż, mimo że mam jeszcze tydzień ferii, postanowiłam się trochę udzielić w szkole i razem z przedsiębiorstwem szkolnym postanowiliśmy wyremontować świetlicę szkolną. I tak, wczoraj zaczynaliśmy od 10, a do domu wróciłam po 22, więc już nic mi się nie chciało. Uwierzcie mi, po takim remoncie nogi strasznie bolą :).

Dzisiaj taki trochę randomowy poniedziałek, ponieważ nie mam na niego pomysłu ^^. I dlatego chciałam prosić Was o pomoc - co chcecie zobaczyć w poniedziałki? Może macie pomysł na coś nowego? Może chcielibyście jakieś DIY? Bo takowe też chodzą mi po głowie :). A może macie jakieś swoje pomysły? Chętnie ich posłucham ^^.

Zastanawiałyśmy się także nad zmianą wyglądu naszego bloga. Co o tym myślicie? Podoba Wam się obecny wygląd czy może jest już za stary i przydałoby się go zmienić? A wygląd i forma recenzji? Zaczął się nam nowy rok, a to czas na zmiany :). 

A może chcielibyście następny konkurs? :D.

Naprawdę, podzielcie się z nami swoimi pomysłami i uwagami. Każda krytyka mile widziana, dzięki temu staniemy się lepsze w tym, co robimy ^^.

A tymczasem nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo :).

Luriko

Zeszyt z cytatami #14

Hejka hej ^^.

Mimo tego, że mam ferie i w ogóle, odpoczywam, to staram się nie zaniedbywać pracy na blogu. Choć wiem, że jednak nie spełniam zbyt dobrze obowiązków, to chociaż się staram ;).

Dzisiaj mam dla Was kolejną porcję cytatów, tym razem z Pasa Deltory. Puszczy Milczenia. Jeżeli jeszcze ktoś nie miał okazji zapoznać się z moją recenzją tej pozycji, to zapraszam tutaj. A teraz, bez zbędnego przedłużania zapraszam do zapoznania się z wybranymi przeze mnie cytatami :).

No więc, jak Wam się podobają te fragmenty? Zachęciły Was do przeczytania tej książki? Dajcie znać w komentarzach ^^. 

A tymczasem to już wszystko na dziś, nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo :).

Luriko

Poniedziałek z feriami

Hejka hej ^^.

Dzisiaj trochę okołoksiążkowo, ale mam nadzieję, że Wam to nie będzie przeszkadzać :). Chciałabym, żeby był to dla Was również temat do rozmów z nami. Może się troszkę rozruszacie w komentarzach. 

Mam zaszczyt bycia jedną z tych szczęśliwców, którzy właśnie zaczynają swoje ferie. Chociaż osobiście wolę mieć ferie gdzieś w środku. Kiedy ma się je na samym początku lub na samym końcu, to wydaje się, że są za szybko albo za późno. Na ostatnie za długo się czeka, a te pierwsze tak trochę głupio, bo tylko tydzień po świętach w szkole... No cóż, niestety nie mamy na to wpływu i musimy pogodzić się z tym, co dostajemy. 

I tak dobrze, że dostajemy te ferie. I to jeszcze dwa tygodnie. Są przecież inne formy edukacji szkolnej i w różnych krajach rok szkolny jest różnie rozłożony. Ale taka przerwa jest bardzo potrzebna, w końcu ile można się uczyć? 

Jak wykorzystuję swoje ferie? Otóż co roku na tydzień jeżdżę z rodziną do hotelu, żeby się zrelaksować. Nie czuję się jeszcze tutaj na tyle pewnie, żeby zdradzić Wam to miejsce, ale jeżeli kogoś by to interesowało, to z chęcią odpowiem na to pytanie, więc dajcie znać :). No więc relaksuję się tutaj na basenach, lodowisku i automatach do gier. Ale oczywiście nie zapominam o czytaniu ^^.

Jakie jest tutaj moje ulubione miejsce do czytania? O dziwo dość głośne (jeżeli książka potrafi mnie wciągnąć, bo jak nie, to troszkę trudno się skupić). Jest to bawialnia, gdzie biega zazwyczaj dość dużo dzieci i nie przejmują się one spokojem innych. Otóż przygotowuję sobie picie, wybieram się do tej bawialni i udaję się do najdalszego kącika tego pomieszczenia. Mają tam bardzo wygodne kanapy. Usadawiam się na takiej jednej przy oknie, podsuwam sobie pufę pod nogi, kładę picie na parapecie okna i zagłębiam się w lekturze. I jest fajnie ;). Tak sobie wypoczywam. 

Jakie są moje dotychczasowe wyniki? Cóż, dokończyłam jedną książkę i zaczynam się martwić, ponieważ drugie zostało mi około 100 stron. To dopiero początek ferii, a ja wzięłam tylko te dwie książki ze sobą... Ale na szczęście mam jeszcze dwie w wersji elektronicznej :). Więc myślę, że jakoś przetrwam ten tydzień ;).

No właśnie. Tydzień lenistwa i relaksu, a co z drugim tygodniem? Otóż minie mi on pod znakiem ciężkiej fizycznej pracy. Zaangażowałam się w działalność na rzecz szkoły i będę odnawiać świetlicę. Dlaczego? Bo tak. Bo mogę. Bo chcę. Ponieważ. Ale tak szczerze to nie mam jakiegoś konkretnego powodu, może mam zbyt miękkie serce, żeby odmówić, jak mnie ktoś o coś prosi. Ale jednocześnie może to być świetną zabawą. Przekonam się o tym dopiero jak zaczniemy ^^.

A jakie są Wasze plany na ferie? Te czytelnicze i te mniej czytelnicze? A może jeszcze musicie czekać na swoje ferie? Jeżeli tak, to bardzo Wam współczuję :/. Ale jednocześnie zazdroszczę, jeżeli macie je w środku ;).

Na dzisiaj to już wszystko, ale mimo leniwego tygodnia nie zamierzam zaniedbać blogowej działalności ^^. Nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo :).

Luriko

Pas Deltory. Puszcze Milczenia - recenzja książki

Hejka hej ^^

Dzisiaj mam dla Was kolejną recenzję. Na tapetę weźmiemy dzisiaj Pas Deltory. Puszcze Milczenia autorstwa Emily Roddy (mam nadzieję, że dobrze odmieniłam nazwisko tej pani). Jak to się stało, że taka dość krótka książka znalazła się w moich rączkach? Śpieszę z wyjaśnieniami (tak przy okazji: zaczęłam ostatnio interesować się naszą piękną polszczyzną i poprawiać swoje błędy, zatem zarówno "spieszyć" jak i "śpieszyć" są formami poprawnymi gramatycznie :D).

Było to już dosyć dawno temu, nawet nie pamiętam dokładnie, kiedy. Byłam w Warszawie w Empiku z moją siostrą (uprzedzając: nie, nie mieszkam w Warszawie). Jak zwykle, oglądałam książki, nie przejmując się niczym. No i mój wzrok padł na serię niewielkich książek. Był to właśnie cykl Pas Deltory. Tytuł z czymś mi się kojarzył, więc przekopałam całą moją pamięć w poszukiwaniu tego tytułu. I znalazłam. Otóż oglądałam kiedyś fragmenty anime o właśnie takim tytule, opartym na tejże historii. Dlatego, patrząc jeszcze na cenę (15 złotych polskich) postanowiłam ją sobie kupić.

I co? I nic. Kupiłam tą książkę i czekała na swoją kolej. I w końcu się doczekała. Co o niej sądzę? O tym już za chwilę :).

Nad Królestwem Deltory zapanował nikczemny Władca Mroku. Zmusił do ucieczki rodzinę królewską i zniszczył Pas Deltory, którego magia chroniła królestwo od niepamiętnych czasów. Szesnastoletni Lief wyrusza w niebezpieczną podróż - musi odnaleźć siedem kamieni, które tworzyły Pas i bez których Deltora już na zawsze pozostanie terroryzowana przez Władcę Mroku. Tajemnice, niebezpieczne stworzenia, wróg czający się w cieniu drzew... Odzyskanie Pasa Deltory wcale nie będzie łatwe.

Szczerze? Fabuła mnie nie wciągnęła. Między innymi dlatego, jak już oczywiście zabrałam się za tę książkę, tak długo zajęło mi jej przeczytanie. Nie potrafiłam jej poczuć. Jednak w końcu odnalazłam się w tej historii. I kiedy ta książka w końcu naprawdę się rozkręciła, to równie nagle się skończyła. Doszłam do wniosku, że ta opowieść powinna być dłuższa. Na szczęście jest jeszcze jej kilka części, a następną już sobie kupiłam :). Nie zmienia to faktu, że książka mozolnie się rozwijała i trudno mi było się w nią wgryźć.

Bohaterowie są płascy. Bardzo niewiele się o nich dowiadujemy. Również przez ogromny skok w wydarzeniach, ale nie będę tego rozszerzać, ponieważ może to skutkować spojlerami. Lief? Poznajemy go dopiero w połowie książki, przez co także niewiele o nim wiemy, ale to jeszcze przeżyję, ponieważ mamy nadzieję, że poznamy go lepiej w następnych częściach serii. Ale zawiodłam się bardzo na niektórych postaciach drugoplanowych. Wiemy o nich tylko, że są, ewentualnie kilka wybranych cech za równo charakteru jak i wyglądu. Przeszkadzało mi to w wyobrażaniu sobie tych postaci, nie mówiąc już o utożsamianiu się z nimi. Tutaj ogromny minus.

Za to opisy wydarzeń czy miejsc są bardzo przystępne. Nie dłużą się, starczą do wyobrażenia sobie świata przedstawionego (choć są absolutnym minimum). Nikt nie powinien podczas czytania czuć potrzeby ich omijania. Prawdę mówiąc, było ich dość mało. Ale, miejmy nadzieję, rozwinie się to w kolejnych częściach. Za to podobał mi się opis samej tytułowej puszczy, za co należy się plusik.

Styl autorki? Przeciętny. Nawet troszeczkę poniżej przeciętnej. Bardzo czekam na rozwinięcie się tej historii, ponieważ ma ona w sobie potencjał wspaniałej przygody. Natomiast prawdziwą przygodę dostajemy dopiero pod koniec książki. Mam nadzieję, że następna część będzie przepełniona poszukiwaniem kolejnego kamienia z Pasa Deltory. Jednak jej książka nie drażni niczym, styl autorki wręcz odpręża, nie zmusza do zbytniego myślenia, więc na ferie jak znalazł ^^.

Co do oprawy wizualnej, jak zwykle brakuje mi twardej oprawy. Chociaż może nie opłaca się wydawać tak krótkiej książki w twardej okładce? Nie mam pojęcia. Ale za to wzór okładki niezwykle przypadł mi do gustu. Dodatkowa mapka w środku oraz kilka ilustracji świetnie dopełnia tę opowieść. Czcionka jest wygodna do czytania i rozdziały ładnie skomponowane. Tutaj nie mam nic do zarzucenia.

Podsumowując, traktuję ten tom Pasa Deltory jako początek historii. Oznacza to, że wciąż czekam, aż się porządnie rozkręci. Czytało mi się go całkiem przyjemnie, niezobowiązująco. Polecam wszystkim, którzy chcą się zrelaksować, lubią przygody i nie przeszkadza im spora ilość tomów oraz stosunkowo niewielki rozmiar książki. Chcecie się przekonać sami? To pędźcie do księgarni ^^.

A tak przy okazji: moja ocena to 16/25. Czekam, aż historia nabierze tempa :).

Na dziś to już wszystko, nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo ;).

Luriko

Premiery miesiąca - styczeń

Hejka ^^

Ciekawe, cóż takiego nam ten nowy rok przyniesie... Któż to wie, w każdym razie na pewno będą to nowe książki i filmy! :) Zobaczcie, które z nich wpadły mi w oko :D.

KSIĄŻKI

Złe dziewczyny nie umierają

Data premiery: 13.01.2016

Alexis ucieka w fotografowanie i trzyma się na uboczu, jak niejedna nastolatka. Nie każdy jest urodzoną cheerleaderką. Zresztą jak się żyje z takimi rodzicami, nie ma w tym nic dziwnego. Młodsza siostra Alexis, trzynastoletnia Kasey, też jest specyficzna, z tym swoim zbzikowaniem na punkcie starych lalek. W sumie życie Alexis, choć trochę wyobcowane, nie odbiega od normy. Tak się przynajmniej wydaje…

Nagle sprawy wymykają się spod kontroli. Staje się jasne, że złowróżbne sygnały to był dopiero przedsmak prawdziwej grozy. Kasey zaczyna się zachowywać jeszcze bardziej niepokojąco niż wcześniej: jej błękitne oczy skrzą czasem zielonym blaskiem, pamięć odmawia jej posłuszeństwa, a słowa… słowa, które wypowiada, są żywcem wyjęte z dawnych epok. Kasey z radosnej kolekcjonerki lalek zmienia się w uosobienie zła. Dziwne rzeczy dzieją się też w domu. Drzwi otwierają się i zamykają, pchane niewidzialną ręką, woda sama się gotuje, klimatyzacja, choć wyłączona, przepełnia całe wnętrze chłodem.

Początkowo Alexis bierze te sytuacje za urojenia, ale wkrótce zdaje sobie sprawę, że wszystko dzieje się naprawdę i tylko ona może podjąć walkę z czającym się zagrożeniem i ratować siostrę. Tylko czy zielonooka potworna dziewczynka to wciąż ta sama osoba co wcześniej?

Całkiem ciekawy opis... Troszkę szkoda, że to pierwsza część serii, bo już i tak całkiem sporo mam zaczętych, jednak może kiedyś się na nią skuszę. :)

Armada

Data premiery: 13.01.2016

Zack Lightman całe życie miał głowę w chmurach, marząc, by świat trochę bardziej przypominał filmy i gry komputerowe, które pożera. Niechby jakieś fantastyczne, przełomowe zdarzenie roztrzaskało wreszcie monotonię jego bezbarwnej egzystencji i porwało go na szlaki kosmicznej przygody.

W końcu co szkodzi sobie trochę pomarzyć. Ale Zack umie odróżnić rzeczywistość od fantazji. Wie, że tu, w realu, nadpobudliwi nastoletni gracze nie dostają misji zbawiania świata. Aż pewnego dnia widzi latający spodek. Więcej: ten statek kosmitów jest jakby żywcem wzięty z gry, której oddaje się co wieczór – popularnego symulatora lotów „Armada”.

Nie, nie zbzikował. A jego umiejętności – wraz z umiejętnościami milionów podobnych mu graczy na świecie – będą potrzebne, by uratować planetę. Nareszcie jest jego upragniona szansa! Tylko gdzieś w tyle głowy czai się dziwna wątpliwość – podsycana przez pamięć opowieści sci-fi, z którymi wyrastał – czy coś w tym scenariuszu nie wydaje się zanadto… znajome?

Radosne przetworzenie i inteligentna destrukcja konwencji science-fiction, rozpędzony i zaskakujący thriller, klasyczna opowieść o dojrzewaniu i historia inwazji kosmitów, o jakiej jeszcze nie czytałeś – wszystko w jednej powieści, której nie daje się odłożyć na bok.

O tak, science-fiction! Lubię takie klimaty ^^

Ta dziewczyna

Data premiery: 13.01.2016

Layken i Will biorą w końcu ślub. Ich znajomość pełna była wzlotów i upadków, miłość pomogła im jednak przetrwać wszystkie trudne chwile. Teraz, po ślubie, mają kilka dni dla siebie i mogą cieszyć się wymarzonym „weekendem miodowym”. To dla nich okazja, by powspominać przeszłość. Will woli nie wracać do bolesnych chwil, ale Layken chce wiedzieć wszystko. A przede wszystkim interesuje ją, jak ich historia wyglądała właśnie z jego perspektywy. Will dzieli się z nią więc najskrytszymi myślami i opowiada o swoich uczuciach, nie ukrywając absolutnie niczego…

To już trzecia część Pułapki uczuć. Co prawda nie czytałam jeszcze ani jednej, jednak chciałabym się zapoznać z twórczością Colleen Hoover, czyli właśnie między innymi z tą serią. :)

Kołysanka

Data premiery: 13.01.2016

Remy zawsze wybiera idealny moment, żeby zerwać z chłopakiem: między początkowym romantycznym uniesieniem a przed wystąpieniem pierwszych oznak zaangażowania. Nauczyła się tego od matki pisarki, która miała czterech mężów i właśnie szykuje się do ślubu po raz piąty. Dlaczego więc porzucenie Dextera sprawia Remy tyle kłopotów? Powinna natychmiast rozstać się z kimś tak beznadziejnym – niezorganizowanym i porywczym, a do tego, niestety, muzykiem. Muzykiem był także jej ojciec. Napisał dla niej piosenkę, bardzo popularną, ale zniknął z jej życia, zanim zdążyła go poznać. 

Kołysanka to urzekająca powieść o dziewczynie, która wierzy, że ma serce z kamienia, a jej chłopak udowadnia, że to nieprawda.

Z reguły wolę czytać powieści fantasy lub sci-fi, ale od czasu do czasu lubię również sięgnąć po romansidło. :) Więc jeśli będę miała na to ochotę to z chęcią zapoznam się z tą pozycją ^^.

Piąta fala (wydanie filmowe)

Data premiery: 13.01.2016

Książka, która stała się inspiracją dla filmu.

Pierwsza fala przyniosła ciemność.

Druga odcięła drogę ucieczki.

Trzecia zabiła nadzieję.

Po czwartej wiedz jedno: nie ufaj nikomu.

Wystarczyły cztery fale kosmicznej inwazji, by z siedmiu miliardów ludzi ocalała zaledwie garstka. Przemierzająca zgliszcza Ameryki Cassie próbuje uciec od istot, które tylko wyglądają jak ludzie. Zabijają wszystkich, z dnia na dzień zmniejszając garstkę ocalałych. Cassie wie, że pozostać żywą oznacza pozostać samotną. To się zmienia, gdy poznaje Evana Walkera. On może być jej ostatnią nadzieją na przetrwanie… albo zagrożeniem. Czy Cassie powinna mu zaufać? Czy zdąży odnaleźć sprzymierzeńców, zanim piąta fala położy kres ludzkości?

Na podstawie powieści "Piąta fala" powstał film w gwiazdorskiej obsadzie. W rolę Cassie wcieliła się Chloë Grace Moretz, znana polskim fanom m.in. z filmu "Zostań, jeśli kochasz".

Już dawno miałam chęci na przeczytanie tej książki, a teraz to już koniecznie chciałabym się z nią zapoznać, zanim wyjdzie film! :)

Odkąd cię nie ma

Data premiery: 27.01.2016

Zanim Emily poznała Sloane nie chodziła na imprezy, nie rozmawiała z chłopakami, nie robiła niczego szalonego. Sloane wtargnęła niczym tornado do jej życia i przewróciła je do góry nogami.

Tuż przed rozpoczęciem szalonego lata Sloane nagle zniknęła. Żadnych telefonów, wiadomości. Ani śladu po przyjaciółce. Znaleziono jedynie przypadkową listę rzeczy do zrobienia. A na niej 13 wybranych przez Sloane dziwacznych zadań, których Emily na pewno sama z siebie by nigdy nie zrobiła. Okazuje się jednak, że wykonanie ich naprowadzi na ślad zaginionej przyjaciółki. Dla Emily wyzwanie dopiero się zaczyna!

Hm... Opis trochę przypomina mi Papierowe miasta, co nie zmienia faktu, że być może zabiorę się za przeczytanie tej książki ^^.

FILMY

Joy

Data premiery: 8.01.2016

Najnowszy film Davida O. Russella, pięciokrotnie nominowanego do Oscara twórcy ”Fightera”, ”Poradnika pozytywnego myślenia” i ”American Hustle”. Nagrodzona Oscarem Jennifer Lawrence (”Poradnik pozytywnego myślenia”, ”Igrzyska śmierci”) w roli zmagającej się z życiem kobiety, która nieoczekiwanie dokonuje wynalazku, okazującego się światowym fenomenem. Wkrótce staje na czele rodzinnej dynastii i imperium finansowego wartego miliony dolarów, stawiając czoło zdradom, intrygom i oszustwom, podczas gdy wokół niej trwa gra pozorów i przyjaciele stają się wrogami, a wrogowie przyjaciółmi. W pozostałych rolach: dwukrotny laureat Oscara Robert De Niro (”Wściekły byk”), nominowany do Oscara Bradley Cooper (”Kac Vegas”), Isabella Rossellini (”Blue Velvet”), nominowana do Oscara Virginia Madsen (“Bezdroża”) i nominowana do Oscara Diane Ladd (”Dzikość serca”).

Z chęcią obejrzałabym ten film... W dodatku występuje w nim Jennifer Lawrence... Kusząca propozycja. :D

Las samobójców

Data premiery: 8.01.2016

Japoński las Aokigahara ma swoją smutną, przerażającą historię. To miejsce, do którego zmierzają ludzie z całej Japonii, by odebrać sobie życie. Sara (Natalie Dorman) nie chce umierać, a jednak i ona wybiera się do tajemniczego, pełnego grozy lasu. To tam zaginęła jej bliźniacza siostra. Sara chce poznać jej tajemnicę. Ale w lesie czekają głodne nowych ofiar dusze samobójców...

Wygląda na całkiem ciekawy horror... Widzę też, że główna rola odgrywana jest przez Natalie Dorman, czyli oczywiście igrzyskową Cressidę (tak, wiem, nieuleczalny trybut ze mnie :D).

Pięćdziesiąt twarzy Blacka

Data premiery: 29.01.2016

Etatowi rozśmieszacze Ameryki – Marlon Wayans i Michael Tiddes, twórcy uwielbianych na całym świecie serii „Straszny film” i „Dom bardzo nawiedzony” powracają z bezkompromisową parodią megahitu na podstawie bestsellera E.L. James. W obsadzie arcydowcipnej odpowiedzi na „Pięćdziesiąt twarzy Greya”, w której – jak zapewniają jej producenci – „seks i humor idą ręka w rękę”, zobaczymy plejadę hollywoodzkich piękności, gwiazdy komediowych hitów „Kac Vegas” i „Druhny” oraz – uwaga - Jane Seymour, czyli niezapomnianą Doktor Quinn z wielkiego serialowego przeboju! Milioner Christian Black jest zabójczo przystojny, niewyobrażalnie bogaty, tylko… kompletnie nie radzi sobie w łóżku. Kiedy w jego życiu pojawia się piękna i wścibska dziennikarka, kolejne pikantne sekrety przedsiębiorcy zaczynają wychodzić na światło dzienne. Czy uwikłana w coraz intymniejszą relację z bogaczem reporterka zdoła odkryć wszystkie, skrywane przed światem twarze Blacka?

Przyznaję się - jak zobaczyłam zwiastun tego filmu to po prostu padłam ze śmiechu :D. Koniecznie chcę to kiedyś obejrzeć! ;)

To już by było na tyle z mojej strony. A co Wy upatrzyliście sobie w styczniu?

Trzymajcie się! :)

Tessa

Poniedziałek z Assassin's Creed

Hejka hej ^^.

Jak co poniedziałek, witam się z Wami, trochę chora, ale to mi nie przeszkadza w napisaniu do Was posta ^^. Dzisiaj chciałabym Wam zaprezentować jedną z moich ulubionych serii, a mianowicie (jak już mogliście się zorientować) Assassin's Creed autorstwa Olivera Bowdena. Są to książki na podstawie gier komputerowych firmy Ubisoft. Osobiście nie miałam styczności ze zbyt wieloma grami z tej serii, aczkolwiek kilka z nich znam i bardzo mi się one spodobały.

Ale, bez zbędnego rozwijania się, podsumuję, że bardzo mi się te książki podobały i polecam je wszystkim fanom akcji. A oto i cała (mam nadzieję) seria tych książek, enjoy ^^.

Assassin's Creed. Renesans

Assassin's Creed. Bractwo

Assassin's Creed. Tajemna krucjata

Assassin's Creed. Objawienia

Assassin's Creed. Porzuceni

Assassin's Creed. Czarna bandera

Assassin's Creed. Pojednanie

Jak mi wiadomo jest jeszcze jedna, ósma część, ale nie ma jej jeszcze po polsku. Książki są podane w prawidłowej kolejności, jakby się kto pytał ^^. A Wy co o nich sądzicie?

A tymczasem nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo :).

Luriko

Zeszyt z cytatami #13

Hejka hej ^^

Dzisiaj mam dla Was, jak zwykle, porcję cytatów ^^. Tym razem pochodzą one z książki Assassin's Creed. Pojednanie autorstwa Olivera Bowdena. Jeżeli jeszcze nie zapoznaliście się z moją recenzją, to zapraszam Was tutaj. Jak zawsze wybrałam dla Was kilka fragmentów z tej książki, aby zachęcić Was do przeczytania. 

Ale muszę Was ostrzec, zanim zaczniecie je czytać: mówiłam w recenzji o spojlerze na samym początku książki. Otóż w cytaty, które dla Was wybrałam również wkradł się spojler :/. Jest to ostatni cytat, więc jeśli nie chcecie sobie odebrać przyjemności odnalezienia tego spojleru na początku książki, to po prostu go nie czytajcie. Bardzo Was przepraszam :(. 

Więc bez zbędnego przedłużania, oto cytaty, które dla Was wybrałam :).

Więc, tak się one prezentują. Mam nadzieję, że mimo wszystko chociaż trochę przekonały Was do sięgnięcia po tę pozycję :).

A tymczasem nie dajcie się i do zobaczenia już niedługo ^^.

Luriko